vrijdag 20 mei 2016

Robert Helsmoortel (1922-2007)


Robert Helsmoortel studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten en het Hoger Instituut van Antwerpen en ook in Spanje, Frankrijk en Italië. Nadat hij internationaal scoorde op Expo 58, waar hij een olieverfschilderij van 300 op 10 meter tentoonstelde, vertrok hij naar de Verenigde Staten en Mexico. Daar liet de Antwerpse kunstenaar een monumentaal oeuvre achter, waaronder kolossale sculpturen. 
Helsmoortel exposeerde samen met Andre Bloc, Victor Passmore, Pablo Picasso en Henry Moore. Hij werkte ook samen met architect Pei. Zijn werk bevindt zich in vele grote verzamelingen, zoals het Art Institute of Chicago, de Whitney-Payson Collection, de Piaget Collection in Genève en de Koninklijke Verzameling in Brussel. 
"Zijn oeuvre is gebaseerd op de realiteit van ruimte en tijd en kenmerkt zich door een eenvoud van vloeiende lijnen en organische vormen. Het reflecteert de ware natuur van het universum. Hij was een zeer talentrijke modernist, onvergelijkbare grootmeester van de eenvoudige lijn met een tijdloze uitstraling."

donderdag 19 mei 2016

Wim van Woerkom (1905-1998)

Orginele  houtblok

Postume druk

Wilhelmus Antonius Maria Joseph (Wim) van Woerkom werd geboren te Nijmegen op 8 maart 1905 en overleed er op 4 februari 1998. Opleiding tot leraar aan de Koninklijke School voor Nuttige en Beeldende Kunsten in Den Bosch (1921-1924; Huib Luns, Piet Slager, August Falise), verdere opleiding aan het Hoger Instituut te Antwerpen (1926 - 1929; Isidoor Opsomer). Van 1933 tot 1970 was hij docent aan de Academie te Arnhem.


Wim van Woerkom was een zeer veelzijdig kunstenaar: vooral actief als glazenier (glas-appliqués, glas-in-lood, glas-in-beton) en als ontwerper van paramenten (lithurgische voorwerpen van textiel), maar ook als graficus, decorontwerper en schilder van stadsgezichten, landschappen, portetten en stillevens.



Oscar Colbrandt (1879-1959)

Christushoofd - Houtskool op paneel - 73 x 55 cm




Deze kleine composities uit de jaren 1930  - 1942 werden bewust getekend op kladpapier: oude borderellen, meegebracht door zijn broer die bankloper was bij de ter ziele gegane 'Banque de Flandre et de Gand'.





Oscar Colbrandt werd geboren te Gent op 15 juli 1879. Opleiding aan de Gentse Academie (avondlessen lijntekenen, 1891 - 1900, bijkomende opleiding in de beeldhouwklas 1900 - 1902). Debuteerde op het Salon van de kunstenaarsvereniging ‘Kunst en Kennis’ in 1904 en zou tot in het begin van de jaren 1920 regelmatig deelnemen aan groepstentoonstellingen in Gent, Antwerpen en Brussel. Profileerde zich aanvankelijk als portretschilder maar ging zich na de eerste wereldoorlog meer en meer interesseren voor de religieuze thematiek.

Colbrandt beperkte zich daarbij bewust tot universele thema’s zoals liefde, lijden en dood. Hij trachtte door een steeds verdergaande versobering en stilering van zijn onderwerpen dichter en dichter bij de definitieve, essentiële representatie ervan te komen. De kunstenaar kwam zo steeds verder te staan van de oorspronkelijke anekdotische, religieuze thematiek van zijn onderwerpen om dieper door te dringen tot het wezen van de religiositeit, geënt op diep-menselijke en algemeen-culturele inhouden. 
Deze verregaande stilering heeft verrassende gevolgen: de madonna en kind, aanvankelijk teruggaand op ducento of trecento voorbeelden van Cimabue of Giotto, verworden tot compositorische elementen waarbij de Christusfiguur volledig ‘leeg’ lijkt te zijn. De tekeningen en schilderijen van de gekruisigde Christusfiguur worden zodanig vereenvoudigd dat de figuur en het kruis versmelten: het anekdotische – inclusief het kruis – valt weg. Door enkel en alleen de gestileerde Christusfiguur weer te geven, verwerven de tekeningen een abstract karakter.
Met deze zeer persoonlijke en compromisloze kunst kon Colbrandt nergens terecht, en na 1925 verdween hij van het artistieke toneel. Het onbegrip voor zijn werk werd steeds groter, wat zijn weerslag had op de gezondheidstoestand van de kunstenaar. Een eerste korte opname in de psychiatrie in 1939 werd gevolgd door de definitieve opname in het Psychiatrisch Instituut Dr. Guislain te Gent, vanaf 8 maart 1942. Hoewel Colbrandt de respectabele leeftijd van 80 jaar bereikte (hij overleed in 1959), stierf de kunstenaar Oscar Colbrandt in 1942: eens opgenomen maakte hij geen enkele tekening meer.


Hubert Mauquoy (1878-WOII)

Chromolithografie circa 1908 - 1914, gedrukt door B. Kühlen, Typogr. Apost. M.Gladbach.


B. Kühlen was een grote ‘Steindruckerei' in Mönchengladbach, die bestaan heeft van 1825 tot 2002. Zij was gespecialiseerd in ‘Publikationen aus Kunst, Kultur und Religion’. Volgens een artikel over de ontstaansgeschiedenis van Kühlen (Heinz-Peter Mielke, Gott zur Ehre - Zum Bildprogramm des Kunstverlages B. Kühlen in Mönchengladbach), werden hun litho’s nooit gedateerd noch genummerd. De afkorting Typogr. Apost. moeten we lezen als “Typographe Apostolique”, in het Frans dus, want het adjectief staat na het substantief en de tekst onder en boven de afbeelding is ook in het Frans. Apostolisch is hier in de betekenis van “werkend voor / erkend door de Heilige Stoel”: Kühlen mocht zich in 1882 al ’Apostolischer Verleger’ (= uitgever) noemen en werd in 1890 zelfs opgenomen in de Orde van het Gulden Spoor.
Hubert Mauquoy werd geboren in 1878 en werkte, samen met zijn broer Alphonse, in de zaak van hun vader Maarten, een gereputeerd ‘médailleur’, sinds 1875 gevestigd in het Hopland en later op de St.-Jacobsmarkt te Antwerpen. Hubert was in 1906 tweede voor de Prijs van Rome voor de graveerkunst. Binnen het familiebedrijf legde hij zich vooral toe op de fotogravure. Hij ontwierp enkele Belgische postzegels en tekende onder andere ook het ‘noodgeld’ (WOI) van de gemeente Noorderwijk. Hij overleed tijdens de Tweede Wereldoorlog.


donderdag 12 mei 2016

Renaat Dehandschutter (1919-2007)





Renaat Dehandschutter was werkzaam te Wilrijk en werd begraven te Berchem.

Adriaan Groenewegen (1874-1963)



Adrianus Johannes Groenewegen (Rotterdam 1 mei 1874 - Horn 8 januari 1963) studeerde aan de Academie te Rotterdam, waar hij bleef wonen en werken tot 1898. Vervolgens ging hij naar Den Haag en van 1923 tot 1963 woonde en werkte hij in het Noord-Brabantse Budel, waar hij ook begraven werd en waar een straat naar hem genoemd werd. Aan een oude zandweg van Budel naar Hamont vond hij in de Smeelen een geschikte plaats voor de bouw van zijn huis met prachtig atelier op een perceel dat doorliep tot het huidige Pelterpad, waarop veel bomen en struiken stonden. Hierdoor straalde het gebouw een enorme rust uit. Heel toepasselijk noemde hij het dan ook het Vredehof, welke naam in hardsteen is te lezen boven de voordeur.

Groenewegen was een realistisch-impressionistisch schilder en geldt als een van de laatste exponenten van de Haagse School. Hij maakte werk in olieverf, maar werd vooral geroemd om zijn heldere aquarellen van groene weiden met vee. Groenewegen schilderde echter ook karaktervolle portretten, stillevens, interieurs met boerenfiguren, dieren en riviergezichten. Ook maakte hij een aantal schoolplaten voor het geschiedenisleerboek 'Onze beschavingsgeschiedenis in beeld'.

Detail van een zelfportret